Wie is je moeder Sarah of Hagar ?!

Zegt mij, gij, die onder de wet wilt staan, luistert gij niet naar de wet? 22Er staat immers geschreven, dat Abraham twee zonen had, één bij de slavin en één bij de vrije. 23Maar die van de slavin was naar het vlees verwekt, doch die van de vrije door de belofte. 24Dit is iets, waarin een diepere zin ligt. Want dit zijn twee verbonden: de ene van de berg Sinai, die slaven baart, dit is Hagar. 25Het (woord) Hagar betekent de berg Sinai in Arabië. Het staat op één lijn met het tegenwoordige Jeruzalem, want dat is met zijn kinderen in slavernij. 26Maar het hemelse Jeruzalem is vrij; en dat is onze moeder. 27Want er staat geschreven: Verheug u, gij onvruchtbare, die niet baart, breek uit en roep, gij die geen weeën kent; want talrijker zijn de kinderen der eenzame dan van haar, die een man heeft. 28En gij, broeders, zijt, evenals Isaak, kinderen der belofte. 29Maar zoals destijds hij, die naar het vlees verwekt was, hem, die naar de geest verwekt was, vervolgde, zo ook nu. 30Maar wat zegt het schriftwoord? Zend de slavin weg met haar zoon, want de zoon der slavin zal in geen geval erven met de zoon der vrije. 31Daarom, broeders, zijn wij geen kinderen ener slavin, maar van de vrije. Galaten 4.

***

Sarah en Hagar deze twee huwelijks-verbonden die gebaseerd en gegrond zijn op twee types en afschaduwingen.

***

Er zijn twee Jeruzalems met verschillende bestemmingen, maar waar behoor jij toe ?

onder Hagar, het oude Jeruzalem,
de stad van de wet en de tempel en de werken uit het vlees,
of onder Sarah het Hemelse Jeruzalem,
zij die vrij zijn ! en geleid worden door Gods Heilige Geest.

Het teken van het Oude Verbond is de vleselijke besnijdenis, zoals dit ingesteld werd bij Abraham in Gen. 17:11. Het teken van het Nieuwe Verbond is de besnijdenis van het hart.

Het oude en het nieuwe verbond spreken allebei over besnijden van hart. Deut. 30:6 zegt ook “De HEERE, uw God, zal uw hart en het hart van uw nageslacht besnijden, om de HEERE, uw God, lief te hebben met heel uw hart en met heel uw ziel, zodat u leven zult .. “

Maar het verschil tussen het OT en het NT is dat elk verbond een teken heeft. Het teken van het OT is de vleselijke besnijdenis, zoals ingesteld werd bij Abraham in Genesis 17:11. Maar het teken van het NT is de besnijdenis van het hart.

Wij kunnen niet ons eigen hart besnijden want  dat is iets dat God zelf doet, en dat is niet door eigen werken, of werk van het vlees, maar door het geloof in Jeshua, onze Messias. Het Nieuwe Verbond vertelt ons om in Christus te zijn, door de Geest te wandelen en de Heilige Geest toe te staan ​​om de wet in onze harten van binnenuit te schrijven.

In Galaten 4 vanaf vs. 21 identificeert Paulus het aardse Jeruzalem met Hagar en haar nageslacht (Jodendom) is Ismaël, dit Jodendom leidt tot slavernij . En in feite vinden we dat zo in hun tradities die de Talmoed worden genoemd, want het grotendeels van het Jodendom is hoofdzakelijk gebaseerd op de Talmoed (Zohar of kabbala), terwijl ik weet dat er ook seculiere Joden zijn die oprecht de Thora volgen, hier maak ik wel onderscheid in. Het oude verbond, en het Judaïsme heeft zich verbonden met het OT en weigert het NT aan te nemen. Maar door het geloof in Jeshua, de Messias wordt hun hart door God zelf besneden, en hun moeder is Sarah, het Nieuwe Jeruzalem. Toen de Joden besloten om onder de gezag van het Oude Verbond te blijven (de berg Sinaï of Horeb), plaatsten zij Jeruzalem onder het gezag van de berg Sinaï in Arabië – hetgeen de erfenis van Hagar en Ismaël is (Gal. 4:25).

Maar in Hebreeën 12 staat : “Maar gij zijt genaderd tot de berg Sion, tot de stad van de levende God, het hemelse Jeruzalem, en tot tienduizendtallen van engelen, 23en tot een feestelijke en plechtige vergadering van eerstgeborenen, die ingeschreven zijn in de hemelen, en tot God, de Rechter over allen, en tot de geesten der rechtvaardigen, die de voleinding bereikt hebben, 24en tot Jezus, de middelaar van een nieuw verbond, en tot het bloed der besprenging, dat krachtiger spreekt dan Abel.

Het zoonschap (de zonen Gods) is alleen bereikbaar via Sarah, niet via Hagar. Een nieuw verbonds-huwelijk is gebaseerd op liefde.  De Bruid van Christus (Sara) heeft echte autoriteit. Het kan alleen door het Nieuwe Jeruzalem komen, niet door het Oude Jeruzalem. Maar wie is nu je moeder Hagar of Sarah, ben je nu naar de erfgenaam naar de belofte of naar het vlees die onterft moet worden.

Hagar bracht Ismaël voort, er was niets bovennatuurlijks aan de geboorte van Ismaël. Aan de andere kant werd Sarah zwanger toen ze op 90-jarige leeftijd een zoon voortbracht. Dat was bovennatuurlijk omdat de geboorte plaatsvond na de menopauze. Dit was geen “natuurlijke” geboorte. Het was wonderbaarlijk, omdat God moest ingrijpen om zijn belofte aan Abraham te vervullen. De verwerping van Jeshua als de Messias door deze Judaïsten /Joden en priesters plaatste Jeruzalem dus onder de rechtsmacht van Ismaël en liet het achter in slavernij. Jeshua noemde de leerstellingen van het Judaïsme, ‘ de overleveringen van mensen ‘ , Dit is geen oudtestamentische geloof, want het weerspiegelt niet het hart en de geest van God. 

Deze Judaïsten verheffen de Talmoed boven de Torah en stellen hun overleveringen en wetten boven het Woord van God en leggen mensen wetten op die God niet heeft gegeven, het zijn leringen en geboden die van mensen zijn en niet van God. Zij verwaarlozen en overtreden het Gebod van God en houden zich aan de overlevering van mensen, waardoor zij Gods wetten en Zijn Woord buiten werking stellen en hun overleveringen in stand houden en maken zo Gods Woord en werk krachteloos.

Jeshua verzette zich tegen deze leringen van de religieuze leiders van zijn tijd  die nu in onze tijd o.a. de Noachitische wetten willen opleggen die regels zijn volgens de Talmoed, die niet door God aan de mensen zijn gegeven zoals de 10 geboden op de berg Sinaï, waar men Jeshua/Jezus verloochenen moet omdat God volgens deze wetten geen ‘zoon’ heeft en dit volgens hen als afgoderij word gerekend, of als een afgod wordt beschouwd  en zij de doodstraf verdienen of onthoofding volgens deze wetten. We zien nu ook in onze tijd in Israël dat de kinderen van het oude Jeruzalem de kinderen van de belofte vervolgen- dat wil zeggen, de (messiaanse) christelijke gelovigen.

Het nieuwe Jeruzalem heeft niets met het oude aardse Jeruzalem te maken, deze zijn verschillend en worden in de Bijbel als twee verbonden gezien (Gal. 3:21-27). Maar de belofte werd niet aan Hagar gegeven, maar aan Sara, die de moeder zou worden van ‘vele naties’ ( Gen. 17:16). Er zijn meer kinderen van Hagar dan van Sara, zowel in de dagen van Paulus als in onze tijd. Maar de dag zal komen dat dit omgekeerd is, want Sara’s belofte was dat zij de moeder van naties zou zijn . De tekst uit Jesaja 54:1. Sarah was de “onvruchtbare vrouw” en had geen kinderen tot ze 90 was. Jesaja sprak profetisch over het Nieuwe Verbond hier en vertelde ons dat de kinderen van het Nieuwe Verbond, die onvruchtbaar waren geweest van Mozes tot Christus, uiteindelijk meer kinderen zouden krijgen dan Hagar.

De kerk zit in een identiteitsfase. Degenen die denken dat Ismaël de ware erfgenaam van het geboorterecht is, zullen zich met Ismaël willen identificeren. Degenen die denken dat Izaäk de ware erfgenaam is, zullen zich identificeren met Izaäk. Maar velen zijn in de war, omdat ze denken dat Ismaël echt Izaäk is.

Maar houd wel een ding voor ogen dat Paulus zei in Galaten dat Abraham twee zonen had, één bij de slavin en één bij de vrije. 23 Maar die van de slavin was naar het vlees verwekt, doch die van de vrije door de belofte. 24 Dit is iets, waarin een diepere zin ligt. Want dit zijn twee verbonden: de ene van de berg Sinai, die slaven baart, dit is Hagar.  25 Het (woord) Hagar betekent de berg Sinai in Arabië. Het staat op één lijn met het tegenwoordige Jeruzalem, want dat is met zijn kinderen in slavernij.  26 Maar het hemelse Jeruzalem is vrij; en dat is onze moeder.

Maar het aardse Jeruzalem is wel een schaduw van het hemelse Jeruzalem.
God heeft het Oude Jeruzalem verlaten en heeft Zijn Naam geplaatst in het Nieuwe Jeruzalem en in een Nieuwe Tempel, gemaakt van Levende stenen, en dat uit alle wederomgeboren gelovigen wier harten besneden zijn, dit is de Bruid. God Zelf wil de Hagar’s in de Sarah’s veranderen, in de slaaf naar de vrije en zal ze vervolmaken in het Nieuwe Verbond.
De vrouw en de Heilige Stad zijn één. De bruid woont dus niet in de Stad maar de Stad is de bruid zelf, wat bestaat uit Levende stenen, het is de Stad van God waarin Hij Zelf woont.

***

2 thoughts to “Wie is je moeder Sarah of Hagar ?!”

  1. Werkelijkheid en type :

    Mozes (type Hagar, oude Verbond, en aardse Jeruzalem) was getrouw in geheel zijn huis als dienaar.

    Maar Christus, als Zoon (type Sarah, het nieuwe Verbond, het hemelse Jeruzalem) over Zijn huis, en Zijn huis zijn wij, deelgenoten aan de hemelse roeping.

    Lees Hebr. 3: 1-6

    Dus wij zijn niet meer onder het huis van Mozes, maar onder het huis van Christus, de Zoon.
    De Zoon, Jeshua, die zoveel groter heerlijkheid geniet en zoveel meer verhevener is dan Mozes.

  2. Als geïnteresseerde in dit soort zaken heb ik over dit onderwerp ook wel eens mijn gedachten laten gaan. Zo kwam ik tot de conclusie dat Sara niet het Nieuwe Verbond voorstelt, maar het Abrahamitisch verbond, daar Sara met Abraham is verbonden en dat door middel van Sara het ene zaad of nageslacht uiteindelijk via allerlei nakomelingen is voortgebracht, nl. Jezus (Rom. 9:6-9). In Jezus worden gelovigen in Jezus mede-erfgenamen van de beloften aan Abraham die in Jezus zijn vervuld ( Rom. 11:7; 2 Kor. 1:20; Gal. 3:1 – 4:7). In het Nieuwe Verbond worden Gods wetten in het hart geschreven, wordt er door geloof vergeving geschonken en is Jezus zowel de Middelaar als het slachtoffer als de koning-hogepriester naar de wijze van Melchisedek (o.a. Jer. 31:31-34; Hebr. 4:14 – 5:10; 8 en 10).

    Het Nieuwe Verbond wordt in de gehele bijbel naar mijn weten nooit voorgesteld als een vrouw, hoewel de gelovigen in Christus onder het Nieuwe Verbond wel als een bruid worden voorgesteld (evenals het volk Israël als de vrouw van JHWH God werden voorgesteld, maar tevens als kinderen van God), echter allen als afzonderlijke gelovigen, terwijl de ware gelovigen van onder de Wet van Mozes óók zijn opgenomen in het Abrahamitisch verbond maar nooit onder het Nieuwe Verbond hebben geleefd. Alle ware gelovigen delen in de beloften aan Abraham en aan zijn Zaad, Jezus, door wie alle ware gelovigen van alle tijden gezegend zullen worden (Hebr. 11, hele hoofdstuk, en de eindconclusie in de verzen 39-40).

    Uit Hebr. 3:1-6 blijkt inderdaad dat het volk Israël onder Mozes als dienaar in het huis van God gelijk overgegaan is naar Mozes’ opvolger Jezus als Zoon (een uitdrukking die op koningen van Israël van toepassing was, o.a. in 2 Sam. 7:14; Ps. 2; 89:21-30). Er is dus geen brede kloof tussen de ware leden van de gemeente in de woestijn en in het land Israël onder de Wet/Mozes en de met de Heilige Geest gezalfde leden van de gemeente van Jezus Christus, en allen ontvangen de vervulling van dezelfde beloften aan Abraham en aan zijn Zaad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *